(VIDEO) OVO SU NAŠE PARE: Kosovo otimaju zbog 500 milijardi rudnog bogatstva, a ne zbog ljudskih prava!

(VIDEO) OVO SU NAŠE PARE: Kosovo otimaju zbog 500 milijardi rudnog bogatstva, a ne zbog ljudskih prava!

Dok godinama slušamo narativ da Srbiji treba uzeti Kosovo jer smo navodno kršili ljudska prava Albanaca tokom devedesetih, kao i uvek prava istina se svodi na novac.

Deveti okrugli sto iz ciklusa „Reintegracija ili razgraničenje – razgovori o budućnosti Kosova i Metohije“ održan je u četvrtak, 27. februara 2020.godine, s početkom u 14 časova, u Svečanoj sali Mašinskog fakulteta u Beogradu (drugi sprat, br. 211).
Na ovom naučno-stručnom skupu, gde je naglasak bio na pitanjima privrednih resursa, kao jednoj od ključnih komponentni kosovskometohijske krize, nastupili su:

akademik prof. dr Slobodan Vujić, Rudarski institut, Beograd,
dr Svetomir Maksimović, Rudarski institut, dopisni član AINS,
prof. dr Slavoljub Lekić, Poljoprivredni fakultet, Beograd,
dr Vojislav Vuletić,
mr Novak Bjelić, bivši generalni direktor Trepče.

Okrugli sto je vodio prof. dr Đorđe Čantrak.

Slavoljub Lekić, profesor Poljoprivrednog fakulteta BU:

„Tema mog izlaganja je „Prostor i poljoprivredni resursi Kosova i Metohije“. U najširem smislu, ona se naziva agro-sferom, a ona je prostor političkog nadmetanja!

Albanci su primenjivali različite metode da privole Srbe na prodaju imovine i iseljavanje. u tom smislu, zemljište je kao javno dobro postalo roba posebne vrste, za koju su važili drugačiji uslovi prometa nego u ostalom delu Srbije i uopšte u ostalom delu Evrope. Albanske vođe su posebnu pažnju poklanjale kupovini građevinskog i poljoprivrednog zemljišta od Srba , pošto su došli do uverenja da brojnost stanovništva nije dovoljna za otcepljenje KiM,već je potrebno i vlasništvo nad prostorom. To se najlakše postiže preko kupovine zemljišta.

Zauzimanje Kosova i Metohije od strane Albanaca ima obeležja borbe za životni prostor. Podseća na veliku vojnu operaciju, usporenu i protegnutu na dugi vremenski period. Istorijski gledano, albanski stočari su se spuštali u doline, u početku sezonski, a kasnije i trajno, što je imalo uticaj na raspored i koncentraciju stanovništva. Dugotrajni proces pomeranja, naseljavanja i iseljavanja stanovništva, čas se ubrzava, a čas usporava. S početka, migracije su bile miroljubive a kasnije praćene sukobima Srba i Albanaca.

Poslednji ciklus premeštanja i iseljavanja Srba sa KiM odigrao se nakon 1999.godine. Glavni ishodi migratornih procesa su iseljavanje i smanjenje broja Srba na KiM doseljavanje Albanaca iz različitih delova Balkana u Srbiju, gašenje mnogih srpskih naselja i nestanak naselja sa mešovitim stanovništvom. Otuda ne čudi što se u periodu od 1961 i 1981 najveće doseljavanje Albanaca odvijalo u opštinama sa mešovitim stanovništvom. U BiH i Hrvatskoj, na primer, migracije su bile sasvim drugog tipa.

Na prostoru KiM u prethodnih stotinak godina jasno uočavamo sledeće procese: 1. nekontrolisano useljavanje stanovništva na prostor Srbije, 2.preuzimanje prostora kupovinom obradivog zemljišta u privatnom vlasništvu uglavnom od Srba; naravno, uz to ide i uzurpacija državne imovine, šuma i poljoprivrednog zemljišta, 3.izgradnja albanskih paradržavnih institucija, 4. nastojanje albanskih prvaka, a potom i inteligencije da privole strane države da se umešaju u ređenje odnosa između Albanaca i Srba na teritoriji Srbije. Ovo što izlažem deluje poznato. Svi smo to preživeli. Ali, važno ga je apostrofirati zbog procesa koji dolaze. ovo što smo mi proživeli u proteklih pedeset godina je aksioma. i, ta aksioma sada počinje da živi u Evropi. Posebno bi vredelo istaći da je u SFRJ bila snažno izražena propaganda da na Kosovu žive milioni stanovnika. Milioni.

Da bi ove brojke bile ubedljivije, a Srbi popustljiviji, pravljene su projekcije da će broj Albanaca u narednim decenijama – a to je ovo vreme danas – bezmalo biti ravan broju Srba. Međutim, u vreme operacija Vojske Jugoslavije 1999.godine, bez okolišanja, predsednik Srbije Slobodan Milošević je izneo procenu da je na Kosovu oko 800 000 Albanaca i 600 000 građana nealbanske pripadnosti. Ti podaci su približno tačni, do njih je došao na osnovu procene vojske sa terena, a najbolja procena je bila – na terenu. Pošto su se 1999.godine pojavile srpske izbeglice sa Kosova, niko nije objasnio srpskoj javnosti odakle su se stvorile, ako ih u različitim projekcijama i popisima stanovništva koji su do tada izvedeni uopšte nije bilo..“


Izvor: Srbin.info

Podelite
  •  
  •  
  •  
  •  

Komentarišite